counter create hit

مطالب مرتبط:
سجاد افشاریان از بچگی کار کردم!

سجاد افشاریان از بچگی کار کردم!

به گزارش جهان نیوز، افشاریان 32 ساله یکی از پرکارترین نویسنده ها و بازیگران تئاتر است.برای برنامه های تلویزیونی هم متن می نویسد که یکی از این برنامه ها، خندوانه است. افشاریان یکی از بازیگران استندآپ خندوانه هم بود که اتفاقا با همین استندآپ ها بین عموم مردم معرو ...

آیا دولت هند تاج محل را تخریب خواهد کرد؟

آیا دولت هند تاج محل را تخریب خواهد کرد؟

هریسن اِیکینز، آتلانتیک — احتمالاً هیچ بنایی به اندازۀ تاج محل با هند و تاریخ هند عجین نبوده است. داستان این بنا تقریباً به اندازۀ معماری آن، که مظهر سبک هندی-اسلامی است، مشهور است. در اواسط سدۀ هفدهم، شاه جهان امپراتور داغدار گورکانی پس از وفات «ممتازمحل» همسر محبوب خو ...

بنای تاریخی ارگ انار یادگار سامانیان درشهرستان انار

بنای تاریخی ارگ انار این بنا در دوره ساسانی شکل گرفته و در دوره اسلامی تکمیل شده است، یعنی مجموعه ای از دوران های مختلف را در خودش دارد. نوشته بنای تاریخی ارگ انار یادگار سامانیان درشهرستان انار اولین بار در گردشگری و سفر پدیدار شد. ...

اشاره به تخت‌های پادشاهی در تاریخ ایران، همراه با نمایش تخت

اشاره به تخت‌های پادشاهی در تاریخ ایران، همراه با نمایش تخت "گیم آو ترونز"

کافه‌سینما | اشاره به تخت‌های پادشاهی در تاریخ ایران، همراه با نمایش تخت "گیم آو ترونز"

اسلام سیاسی بعد از بهار عربی: کشاکش جهاد و دموکراسی

اسلام سیاسی بعد از بهار عربی: کشاکش جهاد و دموکراسی

اولیویه روآ، فارن افرز — واژۀ «اسلام گرایی» و مترادف تلطیف شدۀ آن یعنی «اسلام سیاسی» پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران بسیار مصطلح شد و خیلی زود به پای ثابت گفتمان سیاسی معاصر تبدیل گشت. این دو اصطلاح را برای توصیف پدیده ای ظاهراً جدید ابداع کردند: جنبش های سیاسی به رهبری ...

آیا اعتراض فایده ای هم دارد؟

آیا اعتراض فایده ای هم دارد؟

نِیتن هلر، نیویورکر — زمستان ۲۰۰۳، که در خاطر من و شما ثبت شده، تمام دنیا دست به دست هم داد تا اعتراض خود را به وقوع احتمالی جنگ در عراق ابراز کند. چه دورانی بود، چه شور فزاینده ای! شور عمومی در ۱۵ فوریه به اوج خود رسید، روزی که میلیون ها نفر در بیش از ۶۰ کشور ج ...

گرامشی دلدادۀ انقلاب همیشگی بود

گرامشی دلدادۀ انقلاب همیشگی بود

دانیلا موسی، آلوارو بیانکی، ژاکوبن — هشتاد سال پیش در ۲۷ آوریل ۱۹۳۷، آنتونیو گرامشی که دههٔ آخر عمرش در زندان فاشیست ها محبوس بود درگذشت. گرامشی -که بعدها به خاطر ایده هایِ مندرج در یادداشت های زندانش به شهرت رسید- از همان زمانِ جنگ جهانی اول و هنگامی که دانشجوی زبان ...

دنبال مدال آوری در رشته های جدید هستیم/ دوره طلایی تاریخ ایران

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری آنا،مسعود سلطانی فر در حاشیه تجدید میثاق جامعه ورزش با آرمان‌های امام راحل در جمع خبرنگاران درباره مهم‌ترین دستاوردهای ورزش ایران در 40 سال اخیر، بیان‌ کرد: خوشبختانه کارنامه جمهوری اسلامی ایران در عرصه ورزش کاملا روشن است. ...

خطری در کمین آرامگاه کوروش کبیر

خطری در کمین آرامگاه کوروش کبیر

یک فعال گردشگری در منطقه پاسارگاد با انتقاد از سوء مدیریت در این میراث جهانی، گفت: آسفالت زیستگاه خرس های قهوه ای و پلنگ ایرانی و نصب تیرهای برق در حریم آرامگاه کوروش، اقدامات فله ایِ مخالف با خواستگاه گردشگری است. امیر میری درباره حواشی اخیر پاسار ...

دیدار طاهریان فرد با رییس کمیسیون روایط خارجی مجلس کبیر ترکیه

سفیر جمهوری اسلامی ایران در آنکارا با رئیس کمیسیون روابط خارجی مجلس ملی کبیر ترکیه دیدار کرد. به گزارش ایلنا، محمدابراهیم طاهریان فرد، سفیر جمهوری اسلامی ایران در ...

«سیمو هایها» ملقب به «مرگ سفید»؛ مرگبارترین و مخوف ترین تکتیرانداز تاریخ جهان

«سیمو هایها» ملقب به «مرگ سفید»؛ مرگبارترین و مخوف ترین تکتیرانداز تاریخ جهان

بر اساس یک مطالعه انجام گرفته در ایالات متحده، در طول جنگ جهانی اول برای کشتن یکی از افراد دشمن به طور متوسط باید ۷٫۰۰۰ گلوله تفنگ شلیک می شد. در طول جنگ ویتنام این عدد به ۲۵٫۰۰۰ برای هر شلیک مرگبار رسید. این اعداد بسیار تعجب برانگیز به نظر می رسند وقتی بدانی ...

قره حسنلو سریع ترین شناگر تاریخ ایران شد

به گزارش مشرق، مرحله چهارم از پانزدهمین دوره مسابقات شنای قهرمانی باشگاه‌های کشور پیگیری شد که در ماده 50 متر آزاد، بنیامین قره‌حسنلو با زمان 23:12 ثانیه به مقام نخست رسید. ...

پرفروش ترین و محبوب ترین کنسول های بازی تاریخ جهان

مطلب پرفروش ترین و محبوب ترین کنسول های بازی تاریخ جهان برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/ از معرفی اولین کنسول بازی در سال ۱۹۷۶ (یعنی بیش از ۴۰ سال پیش)، کنس ...

رشد جمعیتی دهه 60 در تاریخ ایران بی سابقه بوده است

باشگاه خبرنگاران جوان نوشت: وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت: کشور در دهه 60 رشد جمعیتی بالایی را تجربه کرد و اشتغال مسأله اول دهه شصتی هاست و عملا فرصت شغلی برایشان فراهم نشد. ...

تیموریان: می خواهم به سومین جام جهانی بروم

کاپیتان سابق تیم ملی و بازیکن کنونی گسترش فولاد در گفت و گویی متفاوت درباره مسائل روز فوتبال و گذشته و آینده خودش صحبت هایی را بیان کرد.

والت ویتمن rostow: سیاست کارگردانی که هیچ گاه به گاه عذرخواهی

والت ویتمن روستو: سیاست مداری که هیچ گاه عذرخواهی نکرد

جاناتان استیونسون و.... نیویورک تایمز— اچ. En. مک مستر است. مشاور امنیت ملی خود را در کتاب شیوه های اشتباه در استفاده از کتابخانه. رهبران نظامی ایالات متحده در مراحل اولیه از جنگ ویتنام و آماده سازی تاریخ. آن است که از جنگ جهانی دوم و جنگ کره که در گذشته سنتی و صنایع دستی آماده ساخته شده است. اما شورشیان جنگ های غیر سنتی داستان دیگری است. حتی در حال حاضر به نظر می رسد که شدت جعلی مدنی رخنه زندگی راضی بودند و هیچ یک بیش از والت ویتمن rostow در مورد جنگ خوش خیال نبود.فرسوده دارای مدرک دکترا از دانشگاه ییل و مدیر تحقیقات رودز است. اصلی وب سایت در جهان است.آی فون.و یا ترک آن را به وزارت امور خارجه John F. Kennedy عضویت; بعد از او در میان مداخله آمریکا در ویتنام از آوریل ۱۹۶۶-ژانویه ۱۹۶۹ است. مشاور امنیت ملی لیندون جانسون. آن را بیش از هر کس دیگری تجسم, اطمینان, همچنین, استراتژیک شهر در آن دوران بود؛ او، در میان «بهترین ها و درخشان ترین ها»، بهترین و درخشان ترین بود. او، که در جنگ جهانی دوم به عنوان سرگردی در دفتر خدمات استراتژیک اهداف بمباران را انتخاب می کرد، می توانست تا حدی مدعی صلاحیت جنگ افزار عملیاتی شود. اما به مانند بسیاری دیگر از استراتژیست های غیرنظامیِ برجستۀ روز، او از نظر تحصیلات و جایگاهْ یک اقتصاددان و یک تکنوکرات بود.روستو در کتاب سال ۱۹۶۰ خود، مراحل رشد اقتصادی: یک مانیفست غیرکمونیست۲، فرض کرده بود که رشدِ بالا بهترین ضامن کشور علیه ظهور سیاسی کمونیسم است، و رشد را به عنوان فرایندی چندمرحله ای ارائه کرد که به شکلی حیاتی به دوره ای از «صعود» ناشی از توسعه ای سریع در بخش های کلیدی اقتصاد وابسته است. این کتاب، با وجود انتقادهایی که به خاطر غرب محور بودن به آن وارد شد، توجه کندی را به خود جلب کرد. ظرف چند ماه، روستو از ارائۀ پیشنهاد در دانشگاه به طراحی راهبرد آمریکا در ویتنام رسید؛ این راهبرد منتج از ایده های او دربارۀ توسعۀ اقتصادی بود.بیشتر استراتژیست های غیرنظامی مطرح، که در حوزۀ راهبرد هسته ای بسیار مبتکر و توانا بودند، در ویتنام مسیری محتاطانه میان خروج و تشدید درگیری ها را برگزیدند، و از مفهوم های دهن پرکن استراتژیک برای ادامۀ جنگ استفاده نکردند. روستو اما فرق می کرد. او فکر می کرد که ویت کنگ ها مانع رسیدن ویتنام جنوبی به مرحلۀ صعود بودند و بنابراین آمریکا باید تمام ابزارهای نظامی و دیپلماتیک لازم را صرف می کرد تا از نفوذ چریک های ویت کنگ جلوگیری کند. این چشم انداز، دیدگاهی کوته فکرانه، در قالبی جذاب بود که هم در را برای اقدام نظامی گسترده تر می گشود و هم آن را تا سطح ضمیمۀ سیاست و اقتصاد تقلیل می داد.در این راستا، وقتی کار به تشدید عملیات نظامی رسید، از افزایش نقش «مستشاران» نظامی-که همان نیروهای ویژه در صفوف ویتنامی ها بودند- در اوایل دهۀ ۱۹۶۰ گرفته، تا بمباران ویتنام شمالی که در ۱۹۶۵ آغاز شد، و تا افزایش پیوستۀ حضور نیروهای اعزامی آمریکا در نبرد در اواسط و اواخر دهۀ ۱۹۶۰، روستو به شکلی واکنشی از «پاسخ منعطف» می گفت. شکست مستقیم دشمن هیچ وقت هدف نبود؛ اقدام نظامی صرفاً شیوه ای برای اعمال فشار برای حداکثرساختن تهدید روانی بود، آنچه که بعداً به اسم «تز روستو» شناخته شد.اما نکتۀ تعیین کننده این است که روستو چیز زیادی از کارزار جنگ نمی دانست. هر سربازی می توانست به او بگوید که افزایش بمباران یا تعداد سربازان چیزی مثل افزایش کمک غذایی نیست. و وقتی پای جنگ در میان باشد، کسی نمی تواند به همان شکل به داده ها اتکا کند. روستو یکی از مشتاق ترین دنبال کنندگان تعداد جنازه های هفتگی بود و تعداد دشمنان کشته شده را با پیشرفت نظامی یکی می دانست، انگار که در حال خواندن آخرین گزارش های تولید غلات باشد.در نوامبر ۱۹۶۷، رابرت مک نامارا، وزیر دفاع، که روزبه روز بیشتر احساس خطر می کرد، پیشنهاد کرد که اقدامات جنگی دوباره ارزیابی شوند، مسئولیت بیشتر نبرد به نیروهای ویتنام جنوبی سپرده شود - سیاستی که بعداً در دوران رئیس جمهور ریچارد نیکسون به نام «ویتنامیزاسیون» شناخته شد-، و بمباران نیز متوقف شود. روستو با دو سیاست اول موافقت کرد، اما با سومی مخالفت کرد و رئیس جمهور جانسون طرف او را گرفت.درحالی که مک نامارا با بی اعتمادی عمومی روبه رو شده بود (او در فوریۀ ۱۹۶۸ پنتاگون را ترک کرد)، روستو به کاوش گزارش های اطلاعاتی برای پیداکردن واقعیت نماهایی اطمینان بخش ادامه می داد. در طی حملۀ تت او حتی این امکان را رد کرد که این حملات غافلگیرانه به ویت کنگ ها روحیه داده باشد و در عوض بر تلفات انبوهی تمرکز کرد که نیروهای آمریکا و ویتنام جنوبی بر آن ها وارد کرده بود. او در جلسه ای در کاخ سفید به یکی از همکارانش گفت «این پیروزی ای بزرگ برای ماست». نبرد متعاقب ۲۴روزه برای هوئه، نبردی دردناک و دشوار که در آن هم نیروهای آمریکایی به پیروزی تاکتیکی دست یافتند، و هم قدرت عزم و استقامت دشمن به خوبی نشان داده شد. اما روستو هرگز نبرد را به این شکل نمی دید.روستو تا پایان نه تنها پشتیبان رییس جمهور، که تکیه گاه او باقی ماند. دیوید هالبرستام در بهترین و درخشان ترین۳ دربارۀ روستو نوشته است:او زمانی مشاور امنیت ملی رئیس جمهور شد که انتقاد و مخالفت با جنگ تازه در حال شکل گیری بود، و او در نهایت وظیفۀ محافظت از رئیس جمهور در برابر انتقادات، و در برابر واقعیت، را بر عهده گرفت. او بدبینی دیگران را به حاشیه می راند و به خوش بین ها پر و بال می داد. نه اینکه طرح و نقشه ای در میان باشد؛ او ذاتاً این چنین بود.نتیجه این بود که جایگاه روستو به عنوان تهاجمی ترین چهرۀ دولت سبب مشغولیت او با سیاست بوروکراتیک و ایجاد روحیه ای در او شد که با افزایش ناکامی های آمریکا در ویتنام، بی طرفی استراژیک او را تضعیف می کرد. او بیش از هر کدام از دیگر مشاوران جانسون به فکر این بود که به رسانه ها و مردم آمریکا «نوری در انتهای تونل» نشان دهد.دیوید میلن، مورّخ، روستو را «راسپوتین آمریکا» نامیده است. او یکی از اولین حامیان پاسخ های منعطف و تعهد فزاینده به ادامۀ جنگ ویتنام بود، اما بسیاری دیگر را نیز می توان مانند او نام برد. بااین حال، مدت ها بعد از آنکه مک نامارا و دیگران با جنگ به مخالفت برخاستند، حتی وقتی شواهد علیه ایدۀ روستو رو به رشد گذاشت، او بر سر نظرات خود باقی ماند.در حالی که در دهه های بعدی بیشتر آن مشاوران از جمله مک نامارا به اشتباه خود اعتراف کردند، روستو، که در سال ۲۰۰۳ فوت کرد، بسیار معنادار از عذرخواهی بابت جنگ یا بازبینی نظرات خودش امتناع کرد.او، تا پایان، جنگجویی سرد باقی ماند. در سال ۱۹۸۶ او به شکلی سرسری سقوط سایگون را به کاهش بودجه از سوی کنگره ربط داد. او همچنان اصرار می کرد که جنگ ارزشش را داشت. او در کنار عده ای مرورگر تاریخی ادعا کرد که جنگ برای دیگر کشورهای آسیای جنوب شرقی زمان خریده بود تا بتوانند دولت های متمایل به غرب را تثبیت کنند و تأثیر کمونیست ها را تضعیف کنند. به بیان دیگر، او می گفت نظریۀ دومینو صحیح بوده. روستو، مثل بسیاری دیگر از مشاوران کندی، در ابتدا بابت لیبرالیسم عملگرا و تکنوکراتش ستوده شد، اما با اصرارش برای تحمیل ایده های بی سرانجامش بر واقعیت های پیچیدۀ آسیای جنوب شرقی ثابت کرد که درست مانند کمونیست هایی که به شدت مخالفشان بود متعهد به ایدئولوژی بود.پی نوشت ها:* این مطلب در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ با عنوان «The Cold Warrior Who Never Apologized» در وب سایت نیویورک تایمز منتشر شده است و وب سایت ترجمان این مطلب را در تاریخ ؟؟؟ با عنوان «والت ویتمن روستو: سیاست مداری که هیچ گاه عذرخواهی نکرد» منتشر کرده است.** جاناتان استیونسون محقق ارشد مؤسسۀ مطالعات راهبردی است. او از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ مدیر امور سیاسی-نظامی خاورمیانه و شمال آفریقا در شورای امنیت ملی بوده است.[۱] Dereliction of Duty[۲] The Stages of Economic Growth: A Non-Communist Manifesto[۳] The Best and the Brightest